Uykuyla ilgili önemli bir kural vardır. Kişi eğer uyandığında kendini zinde ve iyi hissediyorsa uyku zamanı bünyeye göre iyi ayarlanmış demektir. Kişi uyandığında kendini bitkin ve halsiz hissediyorsa muhtemelen çok uyumuştur. Kişi uyandığında kendini dinç ve canlı hissedecek döngüyü bulana kadar on beşer dakikalik sürelerle uykusunu kısaltmalıdır. Gündüz uykusu gaz, safra kesesi, lenf ve kan dolaşımına iyi gelmez. Ayrıca nefes almada zorluk, göğüs kafesinde rahatsızlık, kafada ağırlık ve daha pek çok rahatsızlığa yol açar. Gündüzleri uyuyup geceleri çalışmak ise çok zararlı bir alışkanlıktır. Bununla birlikte geceleri çalışmak zorunda olanlar (caz müzisyenleri gibi) bu düzene alışıktırlar.

Gündüz uykusu uzun saatler boyunca bedensel olarak çalışmış sağlıklı kişiler, acı ya da ağrı çeken hastalar, nefes bozukluğu ve mide bulantısı olanlara iyi gelebilir. Midevi hastalıkları olanlar, alkol nedeniyle sarhoş olanlar ve yemek orucu dolayısıyla uykuya ihtiyaç duyanlar kısa bir gündüz uykusuna (şekerleme) yatabilirler. Şekerleme çok sıcak iklimlerde günün en sıcak zamanında yapılınca iyi gelir ancak uyumak için serin ve gölgeli bir yer seçilmelidir. Bununla birlikte yoga öğretilerinde hastalık dışında gündüz uykusu yasaklanmıştır.

Uyku için en iyi zaman güneş batımından üç saat sonra ile güneş doğmadan doksan dakika önce arasındaki saatlerdir. Uykuya dolu mideyle dalmak kötü rüyalar görmenin yanısıra enerjinin yolunu saptırarak bünyede tamas’ın artmasına yol açar.