Tüm karbonhidratlar bir değildir. İki çeşit karbonhidrat vardır: Basit ve kompleks karbonhidratlar. Basit karbonhidratlar besin değeri açısından tuvalet kağıdı ile eşdeğerdir. Genellikle hızlı (hatta çoğu zaman acımasızca) bir şekilde kana karışan şekerden meydana gelirler ve şekerin yükselmesine ve ‘topu dikmeye’ neden olurlar. Bu bizim kendimizi aç hissetmemize ve sürekli yememize neden olur.

Diğer tarafta kompleks karbonhidratlar nişasta ve liften oluşurken kana kademeli olarak karışarak güçlü bir enerji kaynağı teşkil ederler. Basit karbonhidrat denen zımbırtılar beyaz un, makarna, pirinç ve beyaz şekerde bulunur. Bunlar tüm karbonhidratların adını lekeleyen mahallenin pislik herifleridir. Bazı aptal nedenlerle, besin üreticileri bizim onların ürünlerini beyaz ve yumuşak olmazsa almayacağımız gibi bir görüşte birleşmişler. Bu yolda da buğday veya kahverengi pirinç gibi mahsulleri alıp istedikleri rengi ve görüntüyü elde etmek için vitaminler, mineraller ve diğer tüm besin değeri taşıyan şeyleri yok ediyorlar. Bu rafine süreci ürünün besinsel bütünlüğünden bazı fedakarlıklarda bulunmayı gerektirir (Her durumda).

Üreticiler bu kaybedilen besin değerlerini daha sonra ürünlerine tekrar ekleyerek ‘zenginleştirilmiş’ veya ‘güçlendirilmiş’ gibi terimlerle ifade ederler. Vücudumuz ise sonradan eklenen mineralleri aynı kolaylıkla nüfuz edemez. Ama maalesef ki birçok tahıl ürünü, makarnalar, ekmekler, kuru pastalar ve kekler bu mantıkla mahvedilmektedir. Bunları yediğinizde kendinizi nasıl hissettiğinize dikkat edin. Muhtemelen ruhsal dalgalanmalar ve enerjik sarsıntılar yaşadığınızı hissedeceksiniz.