Ailemiz, kendi dışımızdaki faktörler arasında sağlığımız açısından en önemlisidir, ve bana göre, işimizden de daha önemlidir. Sevgi, huzur ve mutluluk kaynağı bir aile bizim en önemli limanımızdır, enerjimizdir, yaşam kaynağımızdır. Bu etmenler sağlıklı yaşamın olduğu kadar sağlıklı zayıflama‘ nın da bir parçasıdır.

Tüm zorluklara, acılara katlanabiliriz, ama sevgisizliğe katlanamayız; ve sevgimizin de en büyük kaynağı ailemizdir. Eşimiz, bizim, aradığımız öbür parçamızdır; ruhumuzun bütünleyicisidir, ruh eşimizdir. Çocuklarımız, bize koşulsuz sevginin, almadan verebilmenin eşsiz hazzını en yüksek boyutta yaşatan, doğanın, yaşamın bize sunduğu eşsiz mucizelerdir.

İşimiz, evimizden sonra hayatımızın en çok zamanını ayırdığımız kısmıdır. Her kesin, tam net veya kısmen bulanık olup giderek netleşen, bir yaşam amacı vardır; ve eğer mümkünse, işimizin bu yaşam amacına uygun olması en sağlıklı durumdur; aksi halde, amacımızı bir işaret fişeği, bir yol gösterici olarak aklımızda tutarak, zaman içinde, işimizi ve yaşamımızın diğer alanlarını bu doğrultuda giderek dönüştürebiliriz.

En iyi iş, iç amaca uygun olan, içten gelen, hiç zorumuza gitmeyip aksine bize oyun gibi gelen, oyun gibi zevk verip bize kendimizi unutturan iştir; ve bu yöndeki çabalar sağlıklı çabalardır, çünkü yaşamın amacı sevmek ve mutlu olmaktır. Sevdiğiniz bir işten yeterli bir maddi kazanç sağlayamamak ise imkansızdır.

Ailemiz ve işimiz için uyguladığımız prensipleri daha uzak çevremize de uygulamaya çalışarak sevgi ve mutluluk çemberimizi genişletip geliştirebiliriz. Sevgiye, dostluğa, dayanışmaya, paylaşıma, hizmet etmeye, eşitliğe, adalete, iyiliğe, doğruluğa ve güzelliğe dayalı sosyal ilişkiler kurmak, arkadaşlar ve dostlar edinmek; bu uğurda her türlü sosyal organizasyonlarda çalışmak, bizi bütünlüğümüzü hissetmeye, ve dolayısıyla da, bütünsel sağlığa götürecektir.