Depo yağının temel kaynağı diyetle alınan yağdır. Diyet yağının yağ asidi örüntüsü depo yağın yağ asidi bileşimine yansır. Örneğin; diyet yağının çoklu doymamış yağ asidi içeriği arttığında, depo yağın çoklu doymamış yağ asidi içeriğinde de artış olur. Beden enerji gereksinmesi için öncelikle karbonhidratı kullanır. Enerji yetersizliğinde proteinin bileşiminde alman amino asitler de enerji için kullanılır. Harcanandan çok alman karbonhidrat ve protein de yağa dönüşerek depolanır. Ancak bunların yağa dönüşüm elverişliliğinin düşük olduğu ileri sürülmüştür. Örneğin; glikoz molekülünde var olan enerjinin yaklaşık %25′inin karbonhidratın trigliseritlere dönüşümü için kullanılmasına karşın, lipit enerjisinin sadece %3′ünün trigliseritlerin adipoz dokuda depolanması için kullanıldığı bildirilmiştir. Bu nedenle yağla alınan fazla enerji karbonhidratlarla almandan daha “lipojenik”tir. Şekerlerin yağa dönüşümü polisakkaritlerden daha hızlıdır.

Yağ deposunun oluşumunda lipoprotein lipaz (LPL) enzimi önemli rol oynar. LPL kanla taşman şilomikrondaki trigliseritlerin adipoz hücresine girişinde rol alır. Bazı hormonlar LPL’yi etkiler. Östrojen hormonu kalça adipozunda LPL aktivitesini uyararak yağ depolanmasını hızlandırır. Bu süreç belki de kadında çocuk doğurma ve emzikliliğe bir hazırlık olabilir.

Karın bölgesinde ise östrojen lipolisizi uyarır. Menopoz sonrası karında yağ birikiminin nedeni östrojen yokluğu ile ilgili olabilir.

Ağırlık kazanımı sırasında normal kilolularda LPL aktivitesi artar, ağırlık kaybı sonrası ise normal düzeye iner. Şişman bireylerde ise ağırlık kaybı ile LPL aktivitesinde azalma olmaz ve hatta artış olabilir. Şişman bireylerin zayıfladıktan sonra tekrar hızlı ağırlık kazanmaları bu farklılıktan kaynaklanabilir. Kalıtımsal olarak şişman deney hayvanlarında LPL’in yüksek olduğu gözlenmiştir. Sigara içimi bırakıldığında da LPL aktivitesinin arttığı gözlenmiştir.