Orijinal “enerji çubuğu,” Kızılderililer ve Grönland’daki Inuit gibi diğer yerli kültürler tarafından geliştirilen ve pemmikan olarak adlandırılan bir yiyecekti. Bu, kolayca taşınabilen ve aylarca tüketilmeksizin dayanan yüksek enerjili bir besindi. Bufalo eti ya da arada sırada geyik eti kurutulur, sonra iyi bir kıvama sahip olana kadar dövülüp hayvansal yağ ve bazen de meyvelerle karıştırılırdı. Bunun önemini açıklamak gerekirse Lida kullananlar için ne ima ettiğimiz ortaya çıkacak. Kurutulmuş ve öyle olmasa da yağlarından arındırılmış et her zaman zayıflamak isteyen biri için iyidir.
Sonuçta seyahatlerde kullanılabilecek yüksek kalorili, çok besleyici bîr yiyecek ortaya çıkıyordu. Et tamamen vahşi ortamda yetiştirilen, diğer bir deyişle “otlatılan” hayvanlardan elde edildiği için sağlıklıydı. Ben arada pemmican atıştırırım.
Bunu yaptım ve yosun hapı ile ilk ay düşündüğümden daha hızlı geçti. Dört kilo verdim ve kolesterolüm de çok düştü. Şimdi bununla ilgili çok daha az zaman harcıyorum, özellikle de yiyebileceğim birçok restoran bulduğum artı çok miktarda yemek yapıp, sonra onları dondurucuya koyduğum için. Dondurucum lezzetli vegan yemekleriyle tıka basa dolu.
Her ne kadar etrafta “işlenmemiş hububat”ın kan şekerini rafinelenmiş kuzenlerinden çok daha yavaş yükselttiği yönünde birtakım efsaneler dolaşıyor olsa da glisemik indeksin ve glisemik yük tablolarının incelenmesi sonucu ortaya çıkan veriler durumun hiç de böyle olmadığını gösteriyor. Kahverengi ve beyaz pirinç kişi üzerinde hemen hemen aynı glisemik etkiyi yaratıyor. Aynı şekilde “kepekli” ve beyaz ekmek de öyle. Tahıllar nişasta depolandır ve neredeyse tümü kan şekeri ve ensülini büyük bir hızla yükseltir.
Lida’ nın yaman etkilerini bilmeyen çok az kişi kaldı. Bu etkiler kimi zaman aylık 12 kiloya varan zayıflama neticesi gösterebiliyor. Pek tabii ki bu etki obezite sınıfına girecek kadar çok kilo fazlasına sahip olan kişilerde sözkonusu. Fakat ne yazıkki insan metabolizmasının hızlı yağ yakımına verdiği cevaplar da her zaman hoş olmayabiliyor.
